صورت قضيه:

۱. در اثر تصادف ماشين امريكايي ها در خياباني در كابل دو نفر كشته شد.

۲. مردم با تجمع در محل حادثه شعار مرگ بر امريكا سر دادند.

۳. هليكوپترهاي امريكايي از طريق هوا مردم را از محل تصادف متفرق كردند.

۴. ادامه تظاهرات و اعتراضات به خيابان­هاي كابل كشيده شد.

۴. در منطقه شهرنو مغازه­هاي مردم مخصوصا طلافروشي ها غارت شدند.

۵. معترضين با حمله به طرف شبكه طلوع و آريانا خساراتي به اين دو شبكه وارد كردند.

۶. معترضين عكس شير پنجشير احمدشاه مسعود را با خود حمل كرده و شعار مي دادند: مرگ بر امريكا و مرگ بر كرزاي!!!

۷. صبغت­الله مجددي طرح اين آشوبها را به پاكستان نسبت داد.

۸. يونس قانوني دولت را ملزم به جبران خسارت بازماندگان قربانيان كرد.

و...

اين حادثه حكايت از امنيت شكنندة خبر ميدهد كه هر لحظه احتمال فروپاشي­اش وجود دارد. برخورد با اين مسئله چند فرض را به همراه دارد:

۱. وقتي دولت، نظم، قانون وجود دارد، در يك حادثه مردم با چه مجوزي دست به آشوب مي­زنند؟

۲. مردم با شركت در انتخابات اصولي را پذيرفته و راي دادند؛ با تعيين قوه قضائيه وظيفه رسيدگي به مسائل عمومي را به عهده نمايندگان خود گذاشتند؛ چرا به اين قرارداد وفا نكردند؟

۳. مهمتر از همه اظهار نظر قانوني رئيس مجلس است كه بدون تحقيق دولت را ملزم به پرداخت غرامت ميكند. اگر قرار است هركس اوباشي­گري درآورد و دولت هم جبران خسارت كند، آيا نتيجة غير از هرج و مرج خواهد داشت؟

معتقدم حذف مهره­هاي قوم­سالار از كابينه و معرفي چهره­هاي نسبتا ليبرال و مردمي سبب واكنش و تحريك مردم بوسيله نخبگان قوم محور شده است. سياست ساخت و پرستش تابو از رهبر مرد قومي عامل اصلي اين حوادث است. مردم با شعار زنده باد احمدشاه مسعود(احياي حق حيات براي مرده) و مرگ بر كرزاي و امريكا (سلب حيات از زندگان)، انديشة جنگسالاران را به نمايش گذاشتند كه رهبرانش با سفسطه بازي بدنبال احياي آن است. مسعود بعد از فتح كابل توسط مجاهدين عامل اصلي جنگ­هاي دهه هفتاد خورشيدي است. اگر تفكرش احيا شود دوباره همان آش و همان كاسه است.

قبول دارم كه حضور امريكا هزينه سنگيني را برگردة مردم گذاشته، اما در صورت عدم حضور امريكا اين هزينه سنگين­تر خواهد شد.