اساسا رفتارها و اعمال انسان نشأت گرفته از هويت‌اش است. هويت نيز در فرايند اجتماعي شكل مي‌گيرد. فرهنگ جامعه نقش مهمي در هويت سازي افراد دارد.

در فرايند جهاني شدن ادعا بر اين است كه فرهنگ غرب سرنوشت مختوم بشريت است و همه افراد بشري بايد خود را براساس فرهنگ ليبرال- دموكراسي بازسازي كنند.

اما فرهنگ اسلامي معيارهايي دارد كه با وجود تاثيرپذيري زياد از فرهنگ غرب، اما همچنان چارچوب شاكله خود را حفظ كرده است.

يكي از اين معيارها مراسم ماه محرم است. خصوصيت و ويژگي اين مراسم به نحوي است كه تمام اقشار جامعه اعم از كودكان، نوجوانان، جوانان، بزرگسالان با اخلاص كامل و فعالانه در برپايي آن مشاركت مي‌كنند. شايد امروز اگر از هر فردي كه دوران كودكي و نوجواني خود را در فرهنگ شيعه گذرانده و اكنون در گوشه و كنار جهان زندگي مي‌كنند، بپرسيم كه بهترين خاطرات دوران طفوليت شما چيست، احتمالا جواب خواهد داد كه شركت در مراسم عزاداري امام حسين (ع) و هيات محله شان است. و شايد يكي از آروزيش هم اين باشد كه يكبار ديگر امكان شركت كردن در چنين مجلسي كه سراسر آن اخلاص است برايش فراهم شود.

يادش بخير شب‌هايي كه ذاكري ميرفتيم و دنياي كودكانه مان را در كوههاي سربه فلك كشيده هزارجات همراه با يك چوربتي سرشار از غلغله و زيبايي ميكرديم. و عشق حسيني را زنده نگه مي‌داشتيم.

امروزه هيچ‌كسي نميتواند تاثيري كه مراسم عزاداري امام حسين بر غناي فرهنگ اسلام دارد، را اينكار كند. غنايي كه با خلوص نيت تمام اقشار جامعه و به‌طور فعالانه بازيابي مي‌شود.