دكتر سپنتا نزديك به يك هفته براي چانه زني­هاي سياسي در مورد مسائل و مشكلات مشترك بين دولتين افغانستان و ايران در تهران به سر برد. گفته مي­شود كه دليل اصلي سفر وي حل مسئله تبادل آتش بين مرزبانان دو كشور در مرز هرات بوده است.

سئوالي كه مطرح ميشود اين است كه چه مسائل ومشكلاتي بين دو دولت وجود داشته و اين سفر تا چه حد مفيد واقع شده است؟

مشكلات:

·            مسئله حضور انبوه مهاجرين و نحوه بازگشت آنان به كشورشان.

·            آموزش و پرورش كودكان، نوجوانان و دانشجويان مهاجر در ايران.

·            چشم انداز روابط اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و سياسي دو كشور.

·            ...

نتايج مذاكرات:

·           مهاجرين بايد هرچه سريع­تر برگردند.

·           با توجه به مطلق بودن حق حاكميت دولتها، مسائل آموزشي بستگي به اراده دولتمردان ايران دارد.

·           درهاي افغانستان به روي تمام كالاهاي ايران بدون هيچ پيش شرطي باز است.

اما آنچه كه در اين مذاكرات مهم بود دعوت از آقاي احمدي نژاد به افغانستان است. اين در شرايطي است كه شوراي امنيت اسامي ۶۹ نفر از سران دولت ايران را در راستاي تحريم عليه اين كشور بعنوان افراد ممنوع الخروج اعلام كرده است. هيات همراهي كننده آقاي احمدي نژاد ممكن است شامل يكي از افراد ممنوع الخروج نيز باشد.  ايران با اين سناريو بدنبال شكستن قدرت اجرايي راي شوراي امنيت است. اگر نيروهاي ايساف اقدام به شكستن مصونيت هيات همراه كرده و قطعنامه شوراي امنيت را عملي كند موضع دولت افغانستان چه خواهد بود؟

اساسا انتظار نميرفت كه با توجه به شرايط و جو حاكم بر نظام بين الملل آقاي سپنتا دست به چنين ريسك بزرگ سياسي بزند. با اين حال پشت اين دعوت چه منافعي براي افغانستان ميتواند وجود داشته باشد، نياز به تفكر بيشتري است. شما چه تصوري داريد؟